Thijs waterpokken en alweer bijna jarig

juni 19th, 2011

Nou… het schrijven wordt steeds minder naarmate hij ouder wordt.
Maar hier ben ik weer hoor met wat nieuwe ontwikkelingen van ons binkie.
Maandag hebben we het laatste 10-minuten gesprekje voor dit schooljaar. Hier krijgen we ook te horen of Thijs over gaat naar groep 2 of niet.
Nu voorzie ik geen problemen en ik verwacht eigenlijk dat hij gewoon over gaat hoor.
Anders hadden we het al wel eerder gehoord.
Hij vind het leuk op school, doet goed zijn best en ligt lekker in de groep. Hij kan zijn eigen naam al schrijven en is al langzaamaan bezig met beginnen om te leren schrijven en de letters te leren kennen.

Ons vriendje wordt ook alweer bijna 5 jaar. Soms sta ik me er over te verbazen hoe snel een kind zich ontwikkeld. Ik bedoel…. ruim 4 jaar en al in staat zijn om je onder de tafel te krijgen van het lachen door een opmerking of door wat hij doet. En dan heb ik het nog niet over de discussies die hij soms wil voeren door een paar keer achter elkaar zijn kont tegen de krib te gooien en dat hij toch zijn mening wil doordrijven.
Tot op zekere hoogte kan dit ook wel bij ons, maar op een gegeven moment moet het klaar zijn. Maar gewoon het idee dat ze op zo’n jonge leeftijd al zo wijs willen zijn.
Ik kan me dat nog wel van mijn jeugd herinneren. Overal met m’n neus bij staan en mee willen praten want dan kom je intelligent over en lijk je een stuk ouder dan je werkelijk bent.
Eigenlijk geen idee waarom de mens dit wil, maar het blijkt wel… dat dit al zeer vroeg begint.  Ik heb een neefje die is nu 2,5 jaar en heeft die trekjes ook al.

Nog een paar weken en Thijs wordt alweer 5 jaar. Gelukkig wordt het wel steeds minder dat ik dan op die dag terugkijk naar toen hij net was geboren. In het begin heb ik daar veel moeite mee gehad dat hij geen baby meer was, maar al wat zelfstandiger werd.
Nu hij op school zit, komen we ook in de tijd van kinderfeestjes. Ga maar eens bedenken wat je moet gaan doen met een groep van die gasten.
Uiteindelijk heb ik besloten dat het Ballorig in Roosendaal wordt. Als het regent zitten we droog en mocht het warm zijn, dan trekken we ze gewoon wat kleren uit en die kids hebben dat vaak toch niet in de gaten dat het warm is.
De uitnodigingen liggen ook al klaar om aan de genodigden gegeven te worden dus dat moet goed gaan komen.
Ik heb zijn geboorte overigens niet goed gepland, want hij is jarig in de zomervakantie. De eerste 4 jaar was dat niet zo’n probleem, maar nu de kinderfeestjes eraan zitten te komen is het wel wat lastiger.
We doen het dus maar vlak voor de vakantie en voor die kids maakt het niet uit wanneer het gebeurd.
Nog even vragen wanneer hij op school kan trakteren en dan hebben we alles wel geregeld.

Op dit moment zit meneer met de waterpokken te kampen. Het begon eigenlijk al op dinsdag 14 juni. Hij zat ’s avonds allemaal maar te jeuken bij zijn linkeroog, maar we zagen niks. En op woensdag kwam hij uit bed met een paar bultjes in zijn gezicht. Ik hoor me nog zeggen:’ Nou Thijs, volgens mij heb je een mug op je kamer…. je hebt allemaal muggebultjes in je gezicht. Die zullen we vanavond eens gaan vangen’
We zouden die middag bij opa en oma gaan lunchen en ik zag dat het ook wat in zijn hals zat en bekeek zijn buik en toen ik zijn rug zag, wist ik dat dit geen muggebulten waren.
Maar goed… wat was het dan wel. Mazelen ? waterpokken ?  Ik wist het niet en ging me toch een beetje druk maken. Mijn ouders zeiden dat dit niet hoefde en het gewoon een kinderziekte was.
Ik belde die middag toch maar even de huisarts en legde het uit…. ze zei meteen dat het de waterpokken waren en dat het heerste.
Haar advies was om em in bad te doen met een washand gevuld met havermout. En ik denk dat het inderdaad heeft geholpen. We hebben dit 2 avonden gedaan en de 3e avond heb ik voor het slapen Zwitsal talkpoeder op zijn rug (hier zaten de meeste) gedaan met het idee dat dit het vocht uit de blaasjes zou ontrekken en ik had de volgende dag al het idee dat dit al wat had geholpen. De volgende avond ook nog even gedaan en inmiddels zitten er korstjes op en zijn ze dus niet meer vochtig.
Maandag kan hij wel weer naar school heb ik besloten, aangezien het vocht besmettelijk is en dit er dus niet meer is.
Dus nu heeft hij volgens mij pas voor het eerst een kinderziekte gehad. Nu hij op school zit zal het ook wel wat sneller gaan. Er waren namelijk nog een paar kindjes die het hadden hoorde ik van de juf toen ik had gebeld dat Thijs het had.

Ik zal waarschijnlijk na zijn verjaardag wel weer een blogje schrijven. Het moet natuurlijk wel vastgelegd worden wat hij dan weer allemaal heeft gekregen… hehehe.

groetjes en tot de volgende blog.

Thijs naar school

november 2nd, 2010

Halloootjes,

Hier weer een blogje van onze grote kleine vriend Thijs.
Inmiddels zijn we weer een aantal weken na de zomervakantie en zit Thijs op school.
Ik heb nog geen dingen gehoord dat het niet goed gaat, dus ik geloof wel dat hij het naar zijn zin heeft. Ook aan vriendjes is er geen gebrek en dat vind ik wel fijn.
Hij is er al bij een paar wezen spelen en binnenkort zal het ook wel andersom zijn, dat ik hier dus volk over de vloer krijg.

Ze zeggen weleens dat je kind veranderd zodra ze naar school gaan en dat hebben wij dus ook al ondervonden. Hij is brutaler, eigenwijzer, koppiger en hij heeft me zelfs een keer geslagen, maar ik geloof dat hij volgende keer wel even nadenkt voordat hij dit weer in zijn hoofd haalt.
Maar afgezien van die punten moet ik zeggen dat hij nog steeds dezelfde vrolijke, grappige, lieve en gekke jongen is die we eerst kende.
Soms pies je gewoon in je broek van het lachen als hij weer een gekke bek trekt of zijn schouders op haalt met een gezicht van: ” ja…. en ?!”  Ik vind dat toch mooi om te zien hoe ze zich zo verder ontwikkelen.
Maar hij is helaas nog niet klaar met grenzen opzoeken en dit soms tot ergenis van pa en ma.  Het valt ook niet altijd mee om er op een goede manier mee om te gaan. En het lijkt wel of dat nu wat meer gaat komen.
Gelukkig komen we met praten nog steeds wel een heel eind en als hij iets heeft gedaan waarvan hij weet dat we daar niet zo blij mee zijn, dan gaat hij soms al zelf naar de gang en op de trap zitten. En toch is het niet zo dat hij daar wekelijks door ons naartoe is gestuurd.
Ik vind het wel fijn dat hij gewoon durft te zeggen dat hij boos op ons is en dat hij het zat is bijv. Ik moet daar van binnen dan toch een beetje om lachen en wij gaan daar eigenlijk heel rustig mee om. 
We vinden het belangrijk dat hij weet dat hij ook zijn gevoel mag uiten en dat hij gefrustreerd mag zijn. Dat was 25 jaar geleden nog wel anders…. als je dan een grote bakkes van je ouders kreeg en je was het er niet mee eens dan kreeg je nog meer straf…. ik heb dat toen als kind al niet begrepen en heel oneerlijk gevonden…. ik heb toen ook besloten om dat later bij mijn kind(eren) anders te gaan doen.  
En ik moet zeggen… bij Thijs werkt dat eigenlijk prima. Ik vind niet dat kinderen bang moeten zijn voor hun ouders omdat de ouders dan denken dat de kinderen respect voor hun hebben…. Respect moet je verdienen, niet afdwingen door te dreigen met straf of klappen.
Maar goed… dat was even tussendoor.
Dus ja… we kunnen wel zeggen dat we tevreden zijn hoe onze vriend zich ontplooit en opgroeit.
Nu nog werken aan het zelfvertrouwen, want ondanks dat we laten merken als hij iets goeds heeft gedaan dat we trots zijn en hem motiveren, vind ik toch dat hij heel weinig zelfvertrouwen heeft…. ik denk dat dit een stukje erfelijk bepaald is.
Maar daar gaan we nog meer aan werken…. ik heb begrepen dat Judo voor kinderen ook heel goed schijnt te werken voor meer zelfvertrouwen, dus dat wil ik zeker wel gaan proberen met hem als hij daar oud genoeg voor is. Volgens mij is dat pas met 6 jaar, dus dat is wel jammer.

Nou… het is weer tijd om hem uit school te halen… dus ik ga hiermee dit blog weer beeindigen…
tot de volgende keer maar weer…

liefs
Cisca

Thijs 4 jaar

augustus 13th, 2010

Ja ja… Het is alweer 4 jaar geleden toen onze Thijs ter wereld kwam. Eerst was het een klein hummeltje die alleen maar kon huilen om dingen kenbaar te maken en nu gaat hij alweer bijna naar school om te gaan leren lezen en schrijven.
De tijd gaat hard en ze zeggen wel eens:’Geniet er maar van, want ze zijn groot voor je het weet’  maar dat is dus ook zo.
Nog even en ik ben oma… hehehe.

Op donderdag was hij jarig en dat was tevens zijn laatste dag op de opvang. Het was dus dubbelfeest… hij trakteerde omdat het zijn laatste dag was én omdat hij jarig was.

Thijs traktatie

Thijs z’n verjaardag was weer geslaagd. 2 dagen druk gehad maar hij is weer verwend hoor.

dscn1435.JPG
Een fiets, step, bel voor op z’n fiets, puzzels, cadeaubon, Cars deken en klok, een monsterauto, racebaan, uitbreiding van Thomas de Stoomlocomotief, klei met vormpjes, spelletje voor de Wii, dvd, een luie stoel, uitgebreide bellenblaasset en nog meer, maar dat weet ik niet meer zo uit mijn hoofd.  Zoals ik al zei… hij is weer goed verwend.

Na de  zomervakantie gaat Thijs naar school.  Hij is in juli een middagje wezen oefenen en dat ging goed.
Het leuke is dat er een vriendje van hem in zijn groep zit die vrij dichtbij woont dus was hij niet ‘alleen’
Hij vind de juf (Brenda) lief maar ook wel soms een beetje streng en had allemaal leuke dingen gedaan.

Verder gaat het goed en komt hij met allerlei nieuwe dingen thuis. Op het moment zit hij op ‘de Pionier’(BSO) en het is wel te horen dat daar ook grotere kinderen zitten met een wat uitgebreider vocabulair. stopwoordjes als ‘joh’ en ‘cool’ zijn al voorbij gekomen.
Het is een schat van een kereltje en hebben eigenlijk nog steeds geen echte gekke dingen waar we ons dagelijks aan ergeren. We merken wel dat we wat meer moeten optreden af en toe en dat hij onze grenzen nog wel eens aan het opzoeken is.
Stoeien met papa is ook een dagelijkse bezigheid. Effe lekker rausen met je vader over de vloer en een robbetje vechten. Helaas is het nu dus wel heel vaak dat ie een beetje wilt meppen, maar dat komt omdat ie dat gewend is zeg maar… hehehe. Gelukkig slaat hij niet hard of gemeent, maar is het meer om uit te dagen.
Soms moeten we ook vreselijk om hem lachen… hij kan af en toe van die gezichten trekken of dingen doen en zeggen dat de tranen soms over m’n gezicht rollen van het lachen. En dat ziet ie natuurlijk en dan gooit ie er vaak nog een schepje bovenop… het is net z’n ouwe heer… hahaha… geweldig.

Ja en verder gaat het gewoon goed met ‘m.  Af en toe nog een ongelukje als hij even niet oplet en te laat naar de wc gaat, maar dat nemen we voor lief. We zijn allang blij dat we nu de luierbroekjes voorbij kunnen lopen tijdens de boodschappen. De overige broekjes die we nog hadden zijn meegegaan met Natas.

Nou, dit was het weer wel voor nu.

Tot latersssss

Thijs is zindelijk

juli 1st, 2010

Ik heb vandaag besloten dat ik vind dat Thijs zindelijk is.
Hij is al bijna een week luiervrij en hij ging vandaag uit zichzelf naar de wc zonder het eerst te melden. Dus geheel zelfstandig.

En toch is het inderdaad nog snel gegaan in die paar dagen. 3 weken geleden dacht ik nog dat hij na de vakantie niet naar school zou kunnen omdat hij dan nog niet zuiver zou zijn, maar ik denk dat hij het op een of andere manier misschien heeft begrepen wat Theo (directeur van de school) zei over dat ze het aanraden om hem nog niet naar school doen als ze nog niet zuiver zijn. Daarna ging het ineens heel snel eigenlijk. Ik sprong hier nog eens op in om de magneetjes op het whiteboard er weer bij te pakken. Bij 6 magneetjes zou hij dan een cadeautje krijgen.
Er stonden er nog steeds 3 op van een paar maanden geleden (verder kwam hij daarna niet meer) maar nu was de rest in 2 dagen gepiept en kreeg hij dus diezelfde middag nog een cadeautje. (klei met een aparaatje waar hij figuurtjes mee kon maken)
Op zich een leuk en motiverend idee hoor, maar meneer kreeg de smaak te pakken en aan het eind van de week konden we weer voor een cadeautje omdat hij de volgende 6 magneetjes ook heel snel bij elkaar had geplast en gepoept…. hahaha. Dus daar gaan we nu maar mee ophouden nu hij zindelijk is.

Ben er erg blij mee. Geeft een stukje rust (vooral bij mij) en het scheelt in de luierbroekjes.
Ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat hij voor zijn 4e verjaardag droog zou zijn, maar het is dan toch gelukt.

Dus dat is toch wel leuk nieuws vind ik.
Dit hoofdstuk kunnen we afsluiten en op naar het volgende hoofdstuk in zijn leven….. de schooltijd !

liefs
Cisca

(bijna) zinderlijk en al bijna 4

juni 23rd, 2010

Hier is weer een blogje van Thijs.
Vandaag is de 2e dag dat hij zonder luier de dag door is gekomen. Ben daar heel blij mee. Ik zie dan toch weer een lichtpuntje wat betreft de zindelijkheid.
We hebben maandag een gesprek gehad voor school en toen had ik het toch nog even aangekaart. Hier werd gezegd dat als het toch nog structueel zou voorkomen dat hij het in een luier zou doen, dat er wordt aangeraden om hem nog thuis te houden tot dat hij wel zindelijk is.
En het lijkt wel of hij dat heeft begrepen. Maandagavond heeft hij voor het eerst bewust op de wc gepoept. Gisteren trok hij na de ochtendplas zelf een onderbroek aan en heeft alleen tijdens de boodschappen bij de Jumbo een plas ongelukje gehad. Hij was het zich goed bewust en kneep het van onder dicht en toen we thuis kwamen, heeft hij uitgeplast op de wc en daarna kwam er nog gelijk een grote boodschap achteraan. Dus hoppa…. hij had weer een magneetje verdient. En bij 6 magneetjes krijgt hij weer een cadeautje. Van het weekend heb ik voor hem ook een cadeautje gekocht wat hij ook erg leuk vind.
En aangezien hij vandaag nog steeds dezelfde onderbroek aan heeft die hij vanochtend aan had gedaan, betekent dat hij vandaag zelfs nog geen ongelukje heeft gehad, dus ik ben zeker trots op hem.
We laten het ook wel merken dat we trots op hem zijn en het heel goed van hem vinden.

Verder wordt hij over een paar weken al weer 4 jaar en gaat hij na de vakantie dus ook naar school.  
We zijn maandag dan op gesprek geweest en in de kleutergroepen wezen kijken. Hij vond dit weer wat minder geslaagd en het kwam toch wel dichtbij zo. Het was wel leuk om al kindjes te zien die ook bij hem in de groep zaten op de Opvang.

Verder heeft hij wel grappige dingen waarom je je soms rot lacht.
Zo zei hij laatst uit het niets: “iemand die voorin het vliegtuig zit, die is een pineut”  dus ik moest gelijk lachen en bleef lachen. Hij bedoelde dus dat dat een piloot was.
Verder gaat hij steeds meer dingen zelfstandig doen. Van de week zijn we aan het oefenen gegaan wat betreft het tanden poetsen, maar dit gaat nog wel langzaam hoor. Eerst eet hij de tandpasta op die op de borstel zit en daarna gaat ie pas poetsen. Aankleden gaat ook geheel zelfstandig, alleen zijn sokken zijn nog een probleem, maar dat komt ook wel goed.
Hij is ook heel erg van het stoeien en wild doen. Vind ik op mijn beurt niet altijd even prettig, maar vooral met Thomas kan hij dat doen natuurlijk. Gaat er soms hard aan toe hoor.
En gek doen en aandacht vragen door zichzelf zogenaamd tegen zijn hoofd aan te slaan en dan op de grond te vallen is ook in op dit moment. Ik schenk er maar niet teveel aandacht aan.

Nou, tot zover weer deze blog. Wellicht weer meer nieuws na zijn verjaardag.

groetjessss

nog even vertellen

april 10th, 2010

Dit wilde ik nog even opschrijven.

Vanochtend ging om half 8 bij ons de deur een beetje open en zag ik Thijs even binnen gluren.
Ik dacht… hee, hij is er zelf uitgekomen. Daarna deed hij de badkamerdeur open en ging hij uit zichzelf even een plas doen.
Toen dacht ik…. ja, hij gaat weer even heel snel vooruit met ontwikkeling.
En niet alleen daarmee, want ik moet ook weer nieuwe shirts kopen want daar groeit hij ook alweer uit.
Ik moet nu maatje 110/116 gaan kopen. 104 wordt nu alweer te klein.

weer eens schrijven

maart 29th, 2010

We zijn weer ruim een half jaar verder en wordt het weer tijd om wat te schrijven over onze grote vriend Thijs…
Over een paar maanden wordt ie alweer 4 jaar… wat gaat de tijd toch snel.  Dit betekent dat hij na de zomervakantie naar de kleuterschool gaat. Hij is al wezen kijken en vond het wel wat. Gelukkig gaan er ook een paar vriendjes van de opvang mee dus is hij niet ‘alleen’.
Verder gaat het goed met Thijs. Inmiddels is hij 1.06 m lang en weegt hij tegen de 20 kg. Hij heeft praatjes voor tien en zit duidelijk onze grenzen wel eens op te zoeken. Hij kan je dan echt aankijken met zo’n blik van ‘wie gaat ervoor zorgen dat ik het ga doen?’  Vanochtend wilde hij bijv. niet naar de wc toen hij uit bed kwam en na een aantal keer vragen telde Thomas tot 5 en hij haalde inderdaad de 5. Net of dat ie gewoon wil kijken wat er gebeurt als hij inderdaad niet luistert. Aan de ene kant vervelend, want je vind het niet leuk en gezellig om boos te worden, maar aan de andere kant vind ik het ook wel mooi om te zien hoe hij al meer zelfstandig aan het worden is en zich ontwikkelt. Maar goed, na de 5e tel was het dus een tik tegen z’n billen en werd hij op de wc gezet.  Hij kan bij ons best ver gaan, maar uiteindelijk gebeurt er toch gewoon wat wij willen natuurlijk. We staan open voor discussie want ik ben van mening dat hij daar ook van leert en van groeit, maar goed is goed. 
Elke dag als Thomas thuis komt van z’n werk dan is het binnen 10 minuten dat er wordt gevraagd of dat er wordt gevochten. En dan liggen ze dus met z’n 2-en op de grond te stoeien en gek te doen. Dat is wel mooi om te zien.  
Tegenwoordig als we het ergens niet mee eens zijn en/of we zijn boos, dan gaan we gillen… gelukkig is dat vaak maar 1 keertje en dan is ie het kwijt, maar dat is wel grappig om te zien. Hij kan slecht tegen z’n verlies en dat laat ie ook wel merken.
Ik kan hem nu ook gewoon ‘veilig’ even alleen laten als ik bijv. na het sporten ga douchen ofzo. Dat is ook wel fijn. Aan de ene kant wil hij al zo groot en wijs zijn en aan de andere kant als het hem uitkomt dan is hij ineens niet zo groot en kan hij het niet. Hij heeft ook weinig geduld en als het niet gelijk lukt dan wordt ie al gelijk gefrustreerd en staat ie bijna met tranen in z’n ogen. We proberen natuurlijk wel te stimuleren dat ie het eerst zelf moet proberen en met wat praten, uitleggen en geduld lukt het dan uiteindelijk wel.
Een grote mond ontbreekt er ook niet aan. Als wij willen dat hij iets doet of als wij niet doen wat hij graag wil, dan krijg je het ook wel te horen. Met andere woorden… het wordt al echt een eigenzinnig ventje.  Maar al met al hebben we nog steeds geen overdreven last van hem. Hij eet redelijk goed. Zijn avondeten gaat de laatste maanden niet echt goed. Ik denk dat hij meer een broodeter is.  Hij slaapt goed en hebben gelukkig nog steeds geen last om hem naar bed te brengen. Samen douchen met papa, een verhaaltje lezen in bed en onder de wol en we horen ‘m niet meer…. ideaal !
Jammer genoeg mankeert er denk ik aan z’n oren wel wat, want hij luistert de laatste tijd niet zo goed. Net of het niet zo goed binnen komt zeg maar. Dan moeten we het eerst een paar keer vragen of zeggen en dan kijkt hij je net aan van: “oh, zei je wat ?”  Maar gelukkig kunnen we het (meestal) nog wel gewoon af met onze mond.
Ook al wil hij al groot zijn, toch kan hij soms ook nog erg flauw zijn hoor. En dan maak ik daar natuurlijk wel even gebruik van omdat hij dan zo lekker wil komen kroelen. Thijs was toch al niet zo’n kroelkind dus dan is het wel even lekker als hij bij je wil komen hangen. Dan is het toch weer even m’n kleine mannetje hoor… heerlijk is dat.
Hij is ook al op de ‘oude’ pc bezig van Thomas, dit wordt zijn pc en je lacht je rot joh… zitten we dus weleens met z’n 3-en te wowen. Hebben voor hem ook een karakter aangemaakt en het is zelfs leerzaam voor hem.
We hebben op een papiertje de codes geschreven wat hij zijn karakter kan laten doen zoals: slapen, lachen, zwaaien, treingeluid maken en nog meer. Maar die moet hij dan wel zelf intypen via het toetsenbord. Dus leert hij nu al spelenderwijs het toetsenbord een beetje kennen. Hij weet zo bijv. dat de M is voor Map (kaart), de X voor te gaan zitten, de B voor wat er in z’n zakken (Bag) zit en hoe hij het spel moet beeindigen via Esc.  Ook het besturen van zijn karakter (Stierenkop) gaat al beter. In het begin liep hij dan vooruit (met pijltjestoets) en als hij dan naar links of naar rechts wilde, dan liet hij de ene toets los om vervolgens op de knop voor links of naar rechts te kunnen drukken. Nu doet hij dit dus al met 2 vingers en gaat hij dus naar links en naar rechts terwijl hij gewoon blijft lopen. Dus stukje motoriek komt er ook nog aan te pas.
Jong geleerd is oud gedaan zeg ik dan maar. Ook leert hij nu de letters al een beetje kennen. Nu nog de spells leren bedienen en dan kan hij dus zelfstandig zijn spel spelen.  Ik denk dat we over een paar jaar samen in een dungeon zitten… hahaha.
Ik sta er soms wel van te kijken hoe wijs dat ze al zijn op die leeftijd. Ik denk niet dat ik zo geweest ben. Ook al hadden we toen natuurlijk al die computers en nintendo’s nog niet en hadden wij thuis nog een zwart/wit tv zonder afstandsbediening, er is veel veranderd in 30 jaar.
En elke dag moeten we wel om hem lachen, gewoon omdat wat hij zegt of hoe hij doet.  Uiteraard zeggen de meeste ouders van hun kind(eren) dat ze geweldig zijn, maar ik moet zeggen dat ik Thijs ook gewoon een heerlijk kind vind.
We hebben gelukkig weinig ’strijd’ met hem en over het algemeen luistert hij wel ook al gaat het tegenwoordig dan iets moeizamer.
Jammer genoeg wil het met de zindelijkheid nog niet lukken. Hij vind het nog steeds niet vies om met een poepluier te lopen, maar ik heb het nu los gelaten. Ik hoor van alle kanten dat het vanzelf wel komt als hij het vies begint te vinden, dus ben ik met die strijd gestopt. Werkt blijkbaar alleen maar averechts. En als je vraagt of hij een schone luier moet als je ruikt dat ie een poep heeft dan zegt ie dus ook vaak genoeg dat ie dat niet wil. Als het aan hem ligt dan zou hij gewoon uren met een poepluier blijven zitten.
Hij is wel op de hoogte dat als hij nog steeds in z’n broek doet poepen en plassen als hij naar de basisschool moet dat hij dan niet mag omdat ze op de basisschool geen luiers doen verwisselen.  En soms zegt hij het ook wel eens zelf hoor… Een collega zei eens tegen mij dat hij dan waarschijnlijk gewoon zit te wachten tot hij naar school moet en dat het zodra hij naar school moet ineens klaar kan zijn.
Dus eigenlijk moet hij nog zindelijk worden (en beter z’n avondeten gaan eten) en dan is het (als dat zou bestaan) perfect.
Het is nu handig dat hij ook zelfstandiger wordt. Hij kan zelf bijv. een beker uit de kast pakken en drinken uit de koelkast en schenkt het zelf in. Vind ie ook leuk natuurlijk… hij staat er bijna trots bij als hij bezig is. Dan vind ie zichzelf gewoon al heel wat en dat is leuk om te zien.
Hij komt ook nog niet zelf uit bed als hij wakker is. Hij gaat dan wat herrie liggen schoppen totdat wij hem roepen of zelf komen halen.
Dat is wel raar hoor… een kind die niet zelf uit bed komt als ie wakker is.  Ik zou het ook wel lekker vinden als hij dan zelf even onder z’n bed ging spelen (heeft half hoogslaper) en dat wij dan nog even kunnen blijven luieren.  Maar ach, over een paar jaar gaat ie zelf naar beneden en zet ie de tv aan.  Wat de tv aan zetten betreft, dat doet ie nu trouwens ook al… hehehe.
Ik wil binnenkort ook gaan werken dat hij wat meer afstand gaat nemen van zijn knuffeltje. Nu hij (sinds Januari) op de Nieuwe Veste zit, hoeft hij eigenlijk zijn ‘popje’ niet meer mee te nemen want die zit toch alleen maar in de luizenzak (hebben daar op de basisschool allemaal luizenzakken waar de jassen, knuffels enz. in gaan om verspreiding van luizen te beperken) En na de zomer op de basisschool kan hij hem beter ook niet meer mee nemen.
Misschien dat ik rond zijn 4e verjaardag wat gaat laten afwennen en popje nog alleen in zijn bed laat liggen voor het slapen gaan.

Nou, dit was het wel weer even geloof ik. Er schiet me zo gauw niet iets meer te binnen wat ik nog kan schrijven. Ik hoop dat ik volgende keer wat eerder ga schrijven, maar ik kan niks beloven.. hihihi.

Doei doeiii  

Geen avondfles meer, Thijs 3 jaar, opaopa overleden

augustus 3rd, 2009

Een paar dagen voor hij 3 werd zijn we gestopt met de papfles ’s avonds. In overleg met Thijs en uitgelegd dat eigenlijk alleen babytjes nog flessen krijgen zijn we gestopt.
Het was de eerste avond wel even protesteren door een minuut of 10 te huilen maar na nog een keertje uitleggen kwam hij tot de conclusie om zich er toch maar bij neer te leggen omdat papa en mama niet zouden toegeven.
Die middag hadden we samen al de flessen in de vuilnisbak gegooid om er samen afscheid van te nemen en zodat hij ook zou zien dat ze nu echt weg waren.
We waren best trots op ‘m dat ie het toch goed deed. Het is begrijpelijk dat ie na 3 jaar voor het slapen gaan een fles te hebben gekregen….. je er toch even moeite mee hebt dat het nu ineens niet meer is…. en dat mag uiteraard ook.  We waren dan ook zeker niet streng maar probeerde begripvol te zijn en hebben ook een paar keer bij hem gekeken toen hij verdriet had. Uitgelegd dat hij nu een grote jongen was en bijna 3 jaartjes en dat hij nu zonder fles moest leren slapen. Zijn neefjes waren nog klein en die kregen nog wel een fles maar Thijs was de grote neef en al een grote jongen… enz. enz.
De tweede avond probeerde hij het nog wel om om een fles te vragen maar toen we hem er weer even aan herinnerde ging ie toch nog even piepen maar dit was al weer gauw over en ging toch maar slapen.
En vanaf dat moment was het dus eigenlijk in 2 dagen gepiept…. hij was in 2 dagen van de fles die hij 3 jaar lang had gekoesterd. 

22 juli was het dan zo ver. Thijs werd 3 jaar. Al een hele kerel hoor..
Van ons had hij op zijn verjaardag zelf (woensdag) een Thomas de Stoomlocomotiefkoffer gekregen waar hij al zijn treinen weer in kon doen. Ook had Thomas nog 3 treinen voor de verzameling gekocht…
Het weekend erop hebben we het gevierd en was het gezellig druk.  Allemaal cadeautjes en gezelligheid.

Jammer genoeg was het toch niet met helemaal de juiste sfeer… Een dag na Thijs zijn verjaardag (de 23e) was opa overleden.
Hij zou de dinsdag erop begraven worden dus het weekend zat net tussen die 2 momenten in. Maar ja, je kan moeilijk zeggen dat je het niet gaat vieren, dus hebben we het maar wel gewoon gedaan. Dat ventje snapt er anders ook niks van.
Dus dat was wel even een aparte gewaarwording. Thijs viert zijn verjaardag en opaopa gaat dood (opaopa was het voor Thijs omdat het zijn overgrootvader was)

Leuk weekend

juni 21st, 2009

Zo, het is weer een tijd geleden dat ik wat heb geschreven over Thijs.
Maar hier zijn we weer even.
We zijn zaterdag (20-6) naar het Spoorwegmuseum geweest in Utrecht. Hier waren 3 treinen van Thomas de Stoomlocomotief, te weten…. Emily, Henry en Thomas zelf.

 emily.jpg       henry.jpg     
thomas-omringt-door-vriendjes.jpg

Verder waren er echt oude treinen en wagons uit 1800…. dit was echt gaaf om te zien.

oude-locomotief.jpg   Oude locomotief    oude-wagons.jpg   Oude wagons  

locomotief-met-kolenkar.jpg  locomotief met kolenkar.  gezellig-hoor.jpg  gezellig hoor.

Maar goed…. we gingen natuurlijk voor Thomas en zijn vriendjes die hij had meegenomen naar Nederland. Emily en Henry stonden binnen en Thomas stond buiten te puffen.
Thijs vond het allemaal maar eng en raar om ze in het groot te zien en dit uitte zich in een heel druk opgewonden mannetje die alles eng vond en het maar niks vond als hij te dichtbij moest komen.

toch-wel-eng-hoor-zo-dichtbij.jpg  Met moeite samen met papa op Henry zitten.

Zelfs zijn stemmetje veranderde van de spanning. Ik noemde het maar even een ‘adrenalinestemmetje’  Eigenlijk had ik het wel verwacht dat hij het eng zou vinden maar zo erg had ik niet kunnen denken. Het was best imponerend voor hem.
Gelukkig was er ook genoeg te doen voor de kids en hadden ze buiten een speeltuin waar hij kon klimmen en glijden. Hier heeft hij zich even uitgeleefd en daarna zag je hem meer ontspannen. 

Binnen waren er 3 tafeltjes waar ze een houten treinbaan konden bouwen en met treintjes en wagonnentjes van Thomas de trein. Het was wel mooi om te zien hoe kinderen zo met elkaar kunnen spelen terwijl ze elkaar helemaal niet kennen.

 lekker-spelen.jpg  samen-bouwen.jpg

Ook hoe hij naast andere kindjes tv zat te kijken vond ik leuk om te zien.
En toen was het alweer 17 uur. Tijd om richting huis te gaan…. maar eerst eten. Dus vervolgden we onze weg naar de McDonalds in Barendrecht.
Daar lekker frietjes met wat erbij gegeten en toen naar huis. Het was een druk dagje voor Thijs met veel indrukken.

Zondag (21-6) had Thijs eerst zijn cadeautje voor vaderdag aan Thomas gegeven. Het was een gedichtje en een zelfgemaakte sleutelhanger. Dat was wel erg leuk.
Toen nog wat dingetjes gedaan en daarna spulletjes gepakt om naar de Antwerpse Zoo te gaan.
Al voordat we bij de dierentuin aankwamen had ik me stressniveau al weer redelijk hoog staan. We hadden de auto in een ondergrondse parkeergarage gezet en gingen met de lift (hadden de buggy bij) naar boven. Tenminste, dat was de bedoeling. Dus we stappen in de lift, drukken op het knopje en de deuren gingen dicht. En vervolgens gebeurde er niks.
Ik dacht nog….. goh, die lift voel je echt niet bewegen zeg. Maar dat kwam omdat we dus nog steeds op dezelfde verdieping waren.
Nu moest je dus je parkeerkaartje door zo’n gleuf halen en daarna op het juiste knopje drukken. Dus Thomas had op verschillende manieren die kaart door de gleuf gehaald, maar blijkbaar deed ie het niet goed, want er gebeurde nog steeds niks. Toen kreeg ik toch een beetje het gevoel van claustrofobie…. vooral ook omdat het knopje van deur open ook niet reageerde.  Nu had ik niet door dat er aan de andere want ook nog knopjes zaten. Dus Thomas drukte aan de andere kant op de knop voor begane grond en toen kwam er beweging in het ding hoor.
Maar ondertussen stond ik daar al zachies te flippen natuurlijk. Ik vond het nou al een rare stad: “Wat was dat nou toch weer voor systeem…. met een kaartje de lift moeten bedienen…. belachelijk”  enz.   Nou goed, de mensen die mij kennen weten een beetje hoe ik me dan kan gedragen… hehehe.
We vervolgden onze weg naar de Zoo en konden zo doorlopen omdat ik online kaartjes had gereserveerd en uitgeprint.
Hier hebben we ook vele beestjes gezien 

siberische-tijger.jpg 

nijlpaarden-2.jpg

wat gegeten en gegleden in de speeltuin, nog meer beestjes gekeken, het babyolifantje Kai Mook mai-koo.jpg gezien en genoten van het lekkere weer.
Op de terugweg was hij al snel vertrokken naar dromenland. 

We hebben ons weekend wel nuttig en leuk besteed dacht ik zo. En morgen begint het dagelijks leven weer. Thijs naar de opvang en wij weer naar ons werk.

Ik denk dat ik weer ga schrijven na het vieren van zijn verjaardag.

 Tot dan….

10-minuten gesprekje

maart 22nd, 2009

Afgelopen donderdag hadden we op de Opvang waar Thijs zit een zogeheten 10-minuten gesprekje. Dit is om eens te bespreken met elkaar hoe je kind het doet.
Claudia zei dat Thijs steeds losser werd en zich steeds meer thuis voelt. Hij is begin januari doorgestroomd van de dreumessen naar de peutergroep. Ondanks dat ze met een paar kindjes overgaan van hun bekende groep, is het toch even wennen omdat hier ook weer andere kindjes lopen die al even in die groep zitten.
Ook de werkwijze en manier van de dag doorbrengen is in elke groep weer anders. Hier zijn ze bijv. veel bezig met actieve dingen. Zo is er bijv. een poppenkamer en een knutselkamer.
Dat hij zich steeds beter thuis voelt bleek wel uit het verhaal wat Claudia vertelde over dat een kindje een keer iets ondeugends aan het doen was en dat Thijs mee begon te doen.
Gelukkig worden ze daar toch wel redelijk in de hand gehouden en worden ze teruggefloten als ze iets doen wat niet mag.
Zo worden ze net zo makkelijk even in de hoek gezet voor een time out waar ze even kunnen nadenken wat ze hebben gedaan. Hierna wordt er even met ze gepraat en zo geprobeerd ze duidelijk te maken wat wel en niet mag.

Ook het uitdagen en proberen grenzen te verleggen laat hij nu duidelijker merken op de opvang. Op zich wel goed om te horen want dat betekent dat hij dit dus niet alleen maar thuis doet maar ook ergens anders. Je ziet vaak dat een kind thuis niet handelbaar is maar zich ergens anders wel gewoon netjes gedraagt. Later blijkt dan dat het kind thuis problemen heeft. Dit was voor mij dus wel een soort van geruststelling omdat hij thuis dus ook probeert grenzen te verleggen. Met andere woorden dat ik dus het idee heb dat Thijs het bij ons naar zijn zin heeft.
Als ik voor mijzelf spreek ben ik toch regelmatig bezig met de gedachte of Thijs wel tevreden is en of hij het fijn heeft bij ons als zijn ouders. Aangezien we maar 1 kans krijgen met Thijs en het niet opnieuw kunnen doen, probeer ik zo goed mogelijk mijn best te doen om Thijs wel op te voeden met normen en waarden zoals mijn ouders dat bij mij hebben gedaan maar ook dat hij ons later ziet als ouders waar hij op kan bouwen, waar hij alles mee kan bespreken en waarmee hij kan lachen en huilen. Ik kan dit gelukkig ook met mijn ouders, maar ik zie nu toch al wel een groot verschil tussen de opvoeding die ik heb gehad en die ik Thijs nu geef.
Ik vind zelf dat communicatie gewoon heel belangrijk is. Praten met je kind, hoe klein ze ook nog zijn en dat je denkt, hij/zij begrijpt me toch nog niet. Als Thijs iets vraagt en we besluiten dat het antwoord nee is, dan vertellen we er ook bij waarom het nee is. Zo begrijpt hij de achterliggende gedachte en wordt hij niet achtergelaten met een vraag:”waarom dan niet”
Dat is voor mij het verschil met vroeger. Als ik vroeger iets vroeg dan was het in die tijd gewoon, nee is nee en ja is ja en daar moest je het maar mee doen. Je ouders zeiden het en die waren de ‘baas’ dus je moest verder niet zeuren anders kreeg je nog een grote mond ook.
Zo wil ik Thijs dus niet opvoeden. Ik wil hem opvoeden met de achterliggende gedachten dat hij net zo veel is als ik, ook een mens dus en dat ik hem zo wil behandelen als ik zelf behandeld wil worden door anderen.
Ik wil niet boven hem uittoornen omdat ik zijn moeder ben. Tuurlijk zal hij wel naar mij moeten luisteren en is uiteindelijk mijn wil wet zoals ze dat wel eens noemen, maar ik geef Thijs ook de kans om te zeggen wat hij vindt en hij mag van mij best eens boos worden.
Het is ook een gewoon mens(je) met gevoelens die net als ouderen ook wel eens niet lekker in zijn vel kan zitten en chagrijnig mag zijn. Waarom wordt dit bij een kind dan afgestraft en komen wij er als volwassenen wel vaak mee weg.
En ik merk gewoon dat hoe wij met hem omgaan dat dit tot nu toe nog steeds goed werkt. Tuurlijk hebben we thuis ook wel eens minder gezellige momenten, maar dat hoort erbij. Maar hij heeft nog nooit een driftbui gehad of dat hij ons wilde slaan of bewust lelijk deed.

Tijdens het gesprekje hadden we het ook nog even over zindelijkheidtraining. Nu blijkt dus dat ik er voor mezelf toch teveel mee bezig ben en dat ik denk dat Thijs laat is omdat ik wel eens hoor dat sommige kindjes van zijn leeftijd al wel zindelijk of bijna zindelijk zijn.
Op de opvang is hij dus nog niet een keer op de wc geweest.
Nu zei Claudia dat het ook kan zijn dat hij er ‘emotioneel’ nog niet aan toe is en dat hij het allemaal nog teveel gehannes vindt. Ik moest me geen zorgen maken want ze zei dat de meeste kinderen in die groep pas echt zindelijk zijn tussen de 3,5 en 4 jaar. Toen ik dat hoorde was dat ook een opluchting. ”Dan hebben we nog even tijd” dacht ik.
Ze vond zelfs dat Thijs eigenlijk vroeg was om te gaan trainen, maar keurde het niet af.
Thuis gaat hij wel regelmatig op het potje en op de wc, maar hij kan nog niet zelf aangeven dat hij moet plassen voordat het al in zijn broek zit. Hij zegt dus dat ie moet plassen of poepen als het er al in zit… hehehe.
Maar na 4 natte onderbroekjes en broeken dan trek je toch maar weer die luier aan omdat je er toch wel een beetje gefrustreerd van raakt. Juist omdat hij zo wijs is en hij andere dingen die je zegt weer heel goed begrijpt.
Ik kon dus niet begrijpen waarom hij niet op tijd kon zeggen dat hij op het potje moet voordat hij het liet lopen.
Toen ging ik nadenken en bedacht me dat hij het misschien toch nog niet voelt aankomen. Vooral als hij aan het spelen is dan is het daar toch te geconcentreerd mee bezig dat andere dingen om zich heen niet doordringen en hij zelf inderdaad pas voelt dat hij heeft geplast als hij de natte broek aan zijn benen voelt.
Maar we blijven gewoon doorgaan. Niet dwingend, maar wel dat hij vertrouwd raakt met het potje en de wc.

Verder is hij weer verwend met een uitbreiding van Thomas de Stoomlocomotief. Mijn God… alles wat daar nu ligt heeft onderhand wel een waarde van € 200,-  Maar hij is er zo blij mee en als je af en toe eens een paar dingetjes koopt dan blijft het ook leuk en kan je zo langzamerhand alles ervan sparen.
Ik had wel tegen Thomas gezegd dat hij niks meer zou krijgen tot aan zijn verjaardag, maar ik vind het zelf ook veels te leuk… hehehe. En het duurt nog wel even voor het 22 juli is.

Nou… Thijs en ik gaan straks lekker naar (tante) Saskia voor een tochtje op de kuifkar.
Dus ik ga voor nu weer stoppen.
Tot de volgende keer.

Liefs Cisca